Τρεις πιτσιρικάδες έβγαλαν μόνοι τους το πρώτο άλμπουμ τους και τινάζουν την σκηνή της Θεσσαλονίκης στον αέρα.

Φωτο: ShootLudwig: Νίκος – Θάνος.

Tην Κυριακή το πρωί  σηκώθηκα κακόκεφος. Eίχα δει στον ύπνο μου ότι με εκβίαζε και με απειλούσε κάποιος από αυτούς  τους Θεσσαλονικο-μαφιόζους. (Οι άλλοι είχαν την γιακούζα και μεις την μαφία της λιβελούλας, με πολλά λάμδα, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε). Με είχαν δέσει, λέει, σε ένα δέντρο και όλη την νύχτα μου έχωναν σφαλιάρες «δώσε τα λεφτά ρε, σε λέω και δώσε τα λεφτά ρε σε λέω!». Πίπα κώλο με είχαν όλο το βράδυ. Πρέπει να κράτησε ώρες αυτό το μαρτύριο. (Πρέπει να σταματήσω να βλέπω ειδήσεις πριν κοιμηθώ, με χαλάνε άσχημα σε λέω). Mου πήρε ’κανα λεπτό να συνειδητοποιήσω ότι δεν είχα -και ούτε πρόκειται να έχω ποτέ- κάποιο νταλαβέρι με την θεσσαλονικιώτικη μαφία των ΣελεοΜελες, γιατί δεν έχω φράγκο! Σε αυτή την διαπίστωση βοήθησε η καφεΐνη του πρωινού καφέ και ένα κομμάτι των Chinese Basement:

Οι  Chinese Basement είναι  τρεις  φίλοι  από  την Θεσσαλονίκη (Βασίλης  Πανούτσος, τραγούδι και κιθάρα, Άρης Παπαδόπουλος, μπάσο, και Φοίβος Παπαθεοδωσίου, τύμπανα, οι οποίοι κάνουν αυτό που επιβάλει η νιότη τους: Πειραματίζονται με την μουσική, στήνουν ενισχυτές τύμπανα και κιθάρες και τζαμάρουν στο πεζόδρομο του Ναυαρίνου, παίζοντας αυτό το τόσο όμορφο για τα αυτιά μου κιθαριστικό noisy rock που ώρες-ώρες καταλήγει σε punk ή σε ελεγειακούς σονικγιουθικούς ινστρουμένταλ ύμνους, με τίτλους τραγουδιών που αναφέρονται στην ξηρά τροφή των ιγκουάνα.
Φέτος, μέτα απο τρία χρόνια ύπαρξης, το όνομα της μπάντας που ήταν ήδη γνωστό στην υπόγεια σκηνή της Θεσσαλονίκης, άρχισε να διαδίδεται και προς τα έξω, καθώς εμφανίστηκαν στο Schoolwave, στο Μέγαρο Μουσικής -όπου ανάμεσα στα άλλα έπαιξαν και τραγούδια από τη Λιλιπούπολη-, ενώ έκαναν και ένα πέρασμα από το Ράδιο Αρβύλα. Επιπλέον, την άνοιξη που μας πέρασε, κατάφεραν να ηχογραφήσουν με δικά τους έξοδα και χωρίς την υποστήριξη κάποιας δισκογραφικής εταιρίας το πρώτο τους αλμπουμ, με τίτλο «Litmus», τον οποίο και προωθούν μόνοι τους. Συναντήθηκα με τα παιδιά της μπάντας  κάπου μεταξύ σχολείου και πρόβας και κάναμε μια κουβέντα που μου έδωσε τεράστια ικανοποίηση για το πού βαδίζει η νεολαία σήμερα…

Πώς ξεκίνησε όλο αυτό, να φτιάξετε την μπάντα, και πώς βγήκε το όνομα;
Συχνάζαμε για μερικά χρόνια στο υπόγειο του κινέζικου εστιατορίου του πατέρα του Βασίλη όταν ήμασταν ακόμα 13 χρονών. Εκεί είχαμε στήσει τα παιδικά τύμπανά μας και μερικούς ενισχυτές και  πηγαίναμε εκεί σε ώρες που το μαγαζί ήταν κλειστό και χώναμε. Το γαμάτο είναι ότι η μουσική αυτή, για κάποιον που δεν ήξερε τι γινόταν, ερχόταν από κάπου κάτω απ’ τα πόδια του, μιας και το γρατζούνισμα ακουγόταν σε μια ακτίνα 1-2 τετραγώνων. Εκεί ζυμώθηκε ουσιαστικά η ιδέα για το συγκρότημα, αφου εκεί παίζαμε όλα τα αγαπημένα μας πανκ τραγούδια και γενικά κάναμε μαλακίες. Έτσι, μέσα από όλη αυτή την κατάσταση, βγήκε το όνομα: Chinese Basement.

Έχετε σχέση ή παίζετε με άλλες μπάντες από Θεσσαλονίκη; 
Γενικά στην Θεσσαλονίκη αυτή την στιγμή παίζουν πάρα πολλές και γαμάτες μπάντες. Ε… κάποιες  μπάντες με τις οποίες παίζουμε, αν θέλεις, από εδώ είναι οι Bad Trip, Home & Dry, Choupacavlas, Alien Mustangs, Psychedelic Trips to Death. Γενικά, από τη σκηνή που υπάρχει στην Ελλάδα μας αρέσουν οι Bazooka, Shoutabouts, Acid Baby Jesus, Fun with Nuns, The Boy, Felizol, Proggressive Soap, The Dive, 2L8, Moriginal Champ System, ΡΟΔΕΣ…

Ποιος γραφεί στίχους; Από πού παίρνει τα ερεθίσματα;
Τους στίχους τους γράφει αυτός που τους τραγουδάει. Έμπνευση δεν έρχεται μέσα από κάποια συγκεκριμένα ερεθίσματα. Θέλω να πω, δεν γίνεται να λειτουργήσει κάποιος μέσα σε τόσο στενά περιθώρια. Τι μπορώ  να πω για αυτό τουλάχιστον;

Οι επιτυχίες στα κορίτσια του σχολείο είναι περισσότερες λόγο του ότι έχετε ροκ μπάντα;
Όσον αναφορά τις επιτυχίες στα κορίτσια δεν είναι αυτό που επιδιώκουμε μέσα από την μουσική μας και τους στίχους, αν και κάποιος που καταλαβαίνει την μουσική σου πιθανότατα να καταλαβαίνει κάπως  και εσένα τον ίδιο. Όμως, γενικά, παίζοντας και μέσα από τις συναυλίες έχουμε γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που έχουν την ίδια καύλα με μας. Στις συναυλίες θέλουμε μέσα από την μουσική, τα ηλιοτρόπια, τη λάμπα λάβας και διάφορα μικροαντικείμενα να δημιουργούμε μια ατμόσφαιρα που να ρουφάει τον ακροατή  μέσα της. Έτσι  να μπορεί να γεννηθεί μια ερωτική κατάσταση μέσα στον χώρο. Και αυτό το λέω γιατί έτσι ακριβώς νιώθω κι εγώ όταν βλέπω κάποιον να παίζει μουσική μπροστά  μου. Έτσι, τέλος, φτιάχνεται και το κάθε τραγούδι.

Τι γίνεται με την κρίση; Πώς την έχετε καταλάβει; Έχει μειωθεί πχ το χαρτζιλίκι που παίρνετε?
Το χαρτζιλίκι και τα λεφτά  που χρειαζόμαστε για να αγοράσουμε διάφορα πράγματα για τον καθένα μας, αλλά κυρίως για την μπάντα, τα βρίσκουμε παίζοντας στον δρόμο μουσική. Και τα λεφτά που χρειάστηκαν για την παραγωγή του δίσκου μας, πάλι από τον δρόμο καταφέραμε και τα μαζέψαμε. Όσον αφορά την κρίση που επικρατεί, φυσικά και μας έχει επηρεάσει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν  μπορούμε να παραπονεθούμε από τη στιγμή που έχουμε ένα πιατο φαγητό, νερό, ψυγείο, θέρμανση και ένα κρεβάτι με αφράτο μαξιλάρι και πάπλωμα. Είμαστε η γενιά που –απολαμβάνει- τα περισσότερα υλικά   αγαθά  από οποιαδήποτε άλλη γενιά  ποτέ. Φίλε έχουμε ίντερνετ, τηλέφωνο, τα πάντα και ακόμα και έτσι παραπονιόμαστε, αφού δεν μας είναι αρκετά. Είναι το μοντέλο το οποίο κυνηγάμε και που χωρίς αυτό έχουμε καταντήσει να νιώθουμε φτωχοί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως ο μέσος αστός στην Ελλάδα ζει σαν γαμημένος βασιλιάς συγκριτικά με κάποιον που ζεί σε άπειρες διαφορετικές χώρες σε Ασία και Αφρική… Δεν ξέρω ίσως να λέω πολλά από μια πολύ ασφαλείς θέση αλλά σίγουρα πρέπει να ρίξουμε λίγο τους ρυθμούς.

Σε ποια εποχή θα θέλατε να ζείτε;
Είσαι εδώ που είσαι και θα κάνεις ότι είναι τώρα, δεν χρειάζεται να προσποιείσαι πως ζεις σε άλλη εποχή, ούτε και να εύχεσαι να γεννιόσουν αλλού.

Υπάρχει περίπτωση κάποτε να μπορείτε να ζείτε από την μουσική
Ναι, θα μπορούσαμε ίσως κάποτε να ζούμε από αυτήν.

Πώς βλέπετε την μουσική στην Ελλάδα σήμερα και ποιες είναι οι επιρροές σας από Έλληνες καλλιτέχνες;
Υπάρχει γαμάτη υπόγεια σκηνή στην Θεσσαλονίκη και μπορείς να ακούσεις τεράστια σε όγκο και δύναμη μουσική από μπάντες και ανθρώπους ακριβώς δίπλα σου, οι οποίοι έχουν κάτι σπουδαίο να δώσουν…δεν πρέπει όλοι να έχουμε θεούς και είδωλα γύρω από την μουσική  και όχι μόνο. Πρέπει να έχουμε τα αρχίδια να υποστηρίζουμε και απλά να γουστάρουμε το ό,τι φτιάχνουμε, χωρίς να ελπίζουμε να μοιάζει ή να συνεχίσει κάτι που έφτιαξε κάποιος άλλος άφταστος -και καλά θεός-, γιατί τότε αρχίζουμε να γινόμαστε γελοίοι και πολύ πολύ μικρότεροι.

Ποια είναι μέχρι τώρα η εμπειρία σας από τα live που έχετε κάνει και ποια ήταν η καλύτερη σας στιγμή σε συναυλία;
Οι συναυλίες μας τον τελευταίο καιρό έχουν πραγματικά αρχίσει να βγάζουν κάτι. Θέλω να πω, κάνουμε όλο και περισσότερες συναυλίες και αρχίζουμε να πετυχαίνουμε σιγά σιγά την ατμόσφαιρα που θέλουμε. Ελπίζουμε όσοι συμμετέχουν με τον τρόπο τους στην διαδικασία αυτή, βλέποντάς μας να νιώθουν το ίδιο…

Αν σας φώναζαν να παίξετε σε κομματικό φεστιβάλ νεολαίας θα πηγαίνατε;
Μιλώντας για κομματικά φεστιβάλ, ειλικρινά από πλευράς μουσικής είναι καταστροφικά, γαμάνε την φάση. Βάζουν τη μουσική σε μια τροχιά ηλίθια και απόλυτα κατευθυνόμενη. Η μαλακία όμως είναι πως σχεδόν όλες -αν όχι όλες, οι μπάντες στο ξεκίνημα τους- αναγκάζονται να περάσουν από τέτοιες καταστάσεις και αν καταφέρουν να βγουν από αυτές χωρίς να τους έχει γαμηθεί η διάθεση και δεν τους έχει αηδιάσει η φάση, τότε είναι έτοιμες να αρχίσουν να ωριμάζουν. Εμείς πλέον έχουμε καταφέρει να αποκοπούμε από κομματικές μπαρούφες  έπρεπε όμως πρώτα να περάσουμε 1 με 2 χρόνια πρώτα από  τέτοια μέρη. (Μιλάμε για ηλικίες 12-14 χρονών). Ένας τρόπος που βοήθησε να  ξεφύγουμε από τέτοιες καταστάσεις ήταν τα αντι-φεστιβάλ, τα οποία οργανώναμε από δεκατριών χρονών στο κέντρο. Στήναμε τα πολύ κακής ηχητικής ποιότητας μηχανήματά μας μας στην Ναυαρίνου, την Καμάρα και την Αριστοτέλους και παίζαμε. Με τον καιρό το εξελίξαμε και καταφέραμε να το κάνουμε όσο γίνεται πιο υποφερτό, αρχίσαμε να καλούμε φίλους που είχαν συγκροτήματα για να παίξουν και αυτοί μαζί μας. Αν και οι περισσότεροι θα την θεωρούσαν ως κακής ποιότητας συναυλία, εμείς νοιώθαμε τρελή ικανοποίηση να κουβαλάμε όλα αυτά τα μηχανήματα πάνω κάτω στην πόλη. Τέλος, ακόμα χώνουμε στον δρόμο, αλλά με πιο βελτιωμένο τρόπο και θα το συνεχίσουμε επειδή κάθε ένα αντι-φεστιβάλ είναι μια ολόκληρη μέρα κούρασης και ικανοποίησης.

Εξηγήστε μου λίγο πότε και πώς ολοκληρώσατε την ηχογράφηση του πρώτου σας δίσκου. Απ’ όσο ξέρω το κάνατε μόνοι σας, χωρίς τη βοήθεια κάποιας εταιρίας.
Την περασμένη άνοιξη ηχογραφήσαμε το Litmus, την πρώτη μας απόπειρα δίσκου σαν μπάντα, χωρίς την υποστήριξη κάποιας εταιρίας. Ο δίσκος αυτός ηχογραφήθηκε στο στούντιο Magnanimous μέσα σε δυο μέρες και ουσιαστικά ό,τι ακούγεται σε αυτόν πλαισιώνεται από μια και μόνο ανάσα. Τον προωθούμε μόνοι μας πειρατικά σε διάφορα σιντάδικα, ραδιοφωνικούς σταθμούς και στις συναυλίες μας. LITMUS σημαίνει «δείκτης», ξέρεις, αυτό το χαρτάκι που έχουμε στην χημεία για τα διάφορα υποτυπώδη πειράματα. Στους Chinese Basement σημαινει «ηλιοτρόπιο»…

αρθρο και συνεντευξη που ετοιμασα για το ough!

οι chinese basement ειναι μια μπαντα

που περιμενω να ακουσω πολλα για αυτους

στο μελλον …

μου θυμισαν κατι απο την μαγκια και την αυθεντικοτητα

της πολης οταν αρχισα να βγαινω εξω εκει γυρω στο 86

τοτε που αισθανοσουν αναβρασμο και οχι αυτη  τη μαλθακοτητα

που μας περιβαλλει εδω και καμποσα χρονια

μακαρι να βγουν κι αλλοι…

ακομα μια φορα  ηταν συναρπαστικοι στο Live  οι Mogwai

αλλα ακομα μια φορα δεν μπορεσα να απολαυσω

αυτο το wall of sound που βγαζουν οι κιθαρες τους

εξαιτιας της ποιοτητα του ηχου που προσφερουν

οι συναυλιακοι κλειστοι χωροι στην Ελλαδα

δυστυχως δεν εχω τις γνωσεις να αναλυσω τεχνικα το ζητημα

αλλα ειδικα στο block 33 γενικη διαπιστωση ειναι οτι ο ηχος ηταν πολυ κακος…

εδω ενα δειγμα απο το block 33

εδω ενα δειγμα απο το fuzz που κ εκει απ οτι ακουω μια απ τα ιδια..

Mogwai – Auto Rock (live @ Athens, Fuzz club 21 01 2012)

picture taken from http://thodorismarkou.com/blog/

01 – Lee Is Free (from “Confusion Is Sex”)

02 – Intro (from “Bad Moon Rising”)

03 – Death to Our Friends (from “EVOL”)

04 – Mildred Pierce (from “Goo”)

05 – Tamra (from “Drunken Butterfly”)

06 – Untitled (from “Washing Machine”)

07 – Little Trouble Girl (from “Little Trouble Girl”)

08 – Tremens (from “SYR1: Anagrama”)

09 – Out & In (from “Not the Spaces You Know, But Between Them”)

10 – Agnès B Musique (from “SYR7: J’Accuse Ted Hughes”)

11 – Derniere Minute Electrifee (from “Kali Yug Express”)

12 – Street Sauce (from Japanese edition of “Murray Street”)

13 – Fire Engine Dream (from “The Destroyed Room: B-Sides and Rarities”)

14 – Beautiful Plateau (from “The Destroyed Room: B-Sides and Rarities”)

15 – Three-Part Sectional Love Seat (from “The Destroyed Room: B-Sides and Rarities”)

16 – Queen Anne Chair (from “The Destroyed Room: B-Sides and Rarities”)

17 – Thème de Jérémie (from “SYR9: Simon Werner a Disparu”)

18 – Thème de Simon (from “SYR9: Simon Werner a Disparu”)

19 – Au Café (from “SYR9: Simon Werner a Disparu”)

20 – Thème d’Alice (from “SYR9: Simon Werner a Disparu”)

Download (207.37 MB)

kudos to  flowerscrackconcrete.tumblr.com

TOY is a Korg Delta led five-piece formed in 2010. It consists of Tom Dougall (Vox/Guitars), Dominic O’Dair (Guitars), Maxim Barron (Bass/Vox), Alejandra Diez (Synthesizers/Modulation) and Charlie Salvidge (Drums/Vox). TOY’s musical influences incorporate a wide range of genres including punk, psychedelia, krautrock, post rock to name a few and they explore experimental recording techniques in the studio.

With the majority of 2010 spent writing, TOY played their first show at the Cave Club in Islington earlier this year. Since then the band have played a string of live performances including Field Day and 1234 festivals and have supported bands such as The Horrors and The Pretty Things. Their first single – Left Myself Behind – is out now.

300 ltd edition 12″ vinyl available 23/01/12.
You can pre order a copy from here:
http://tinyurl.com/hvn233-preorder

And you can download ‘Left Myself Behind’ and ‘Clock Chime’ for free from the Heavenly website: http://heavenlyrecordings.com/artists/toy/

Matador Records today debuted the first track off Sonic Youth guitarist Lee Ranaldo’s forthcoming solo album ‘Between the Times and the Tides.’ The 3-minute ‘Off the Wall’ — a gentle, mid-tempo rocker that mixes acoustic and shimmering electric guitars — can be streamed or downloaded here.Lee Ranaldo

Lee Ranaldo – Off The Wall

Dark, intense with a darkwave touch and with an early ’80s industrial pop.

from Sydney…..

A Sydney-based doom artist with on average 50 plays per Soundcloud track. Both of Marcel Whyler’s efforts are frenetic, tense experiences; like a harsh collision of sharp, broken fragments. Rooted somewhere in between modern day post-punk and 80s industrial pop, ‘Bedroom Highs’ and ‘I Disappear’ are grim, haunting and completely engrossing affairs.

(kudos to .flp)

NYC Ghosts & Flowers is a 2000 album by Sonic Youth. The album was a slight departure, mainly as a creative reaction to the theft of their instruments in July 1999. Irreplaceable guitars and effects pedals with numerous modifications were stolen. It is also the first Sonic Youth album to extensively use prepared guitar since 1985′s Bad Moon Rising, most notably on “Small Flowers Crack Concrete” (a file inserted over the neck pickup) and “Lightnin’” (a bike horn wedged under the strings).

On this album the influence of beat poetry on the band is strongly evident: The lyrics to most songs resemble the beat style, Lenny Bruce and D. A. Levy are name-checked and the cover art is based on a painting by William S. Burroughs.

Youth Lagoon, a project from Boise bedroom popster Trevor Powers, understands the emotional heft that comes with a slow-burning crescendo. Take “July,” which just received a surprisingly bloody video treatment. It’s a reverb-drenched torch song that’s perfect for a post-breakup drive through the mountains or napping in a pile of leaves. And of course, his aptly-named debut, The Year Of Hibernation, is out now via Fat Possum.

Montreal electro-pop artist Grimes (aka Claire Boucher) posted on her Twitter yesterday that she’s signed to 4AD. “just want 2 say i am so honoured to be releasing my next album with 4AD – a record label I have admired since I was 13 and first heard the cocteau twins and realized girls can make music, and goth is sick,” she wrote. Grimes’ new album Visions, which was originally scheduled for release through the small Canadian label Arbutus on January 31, will be released on February 21 in North America and elsewhere on March 12. It’s still scheduled for release through Arbutus in Canada. Listen to “Genesis”, a new cut off Visions.@pitcfork

Grimes – Genesis

…ηταν απο τις καλυτερες χριστουγεννιατικες συναξεις

χωρις λεφτα και χαζους καταναλωτισμους στα πολυκαταστηματα

και τσακωμους για το παρκαρισμα και χωρις την απαισια αγοραφοβια

που με πιανει στα τζαμπο μπεμπε

λιγα και καλα τα δωρα και οτι λεφτα ειχαμε επενδυθηκαν  σε ποτα και κρασια

και λαοσυναξεις

καλη χρονια  σε ολους με αυτο το σουπερ βιντεο

……………be brave and do everything you’d like to before it’s to late/////////////

A slightly altered (but still amazing) version of one Clock Opera’s previously released singles Once And For All will appear on the band’s debut album (on which we’ll get more information soon). Ben Strebel directed this emotional video for the track, in which the band’s founder Guy Connelly makes a cameo appearance (the bearded guy in the first minute).@disco naivete.com

Clock Opera – Once And For All