Mellon Collie and the Infinite Sadness (24/10/1995)

θυμαμαι το καλοκαιρι του 95

αγριο καλοκαιρι κατι εβραζε μεσα μου,ηταν η χρονια που τελειωσε η φοιτητικη μου ζωη και ξεκινησαν τα χρονια του ελληνα φάνταρου.Ειχα οργη γιατι αναγκαστηκα να αφησω κατι που μου αρεσε για να υπηρετησω κατι που δεν πιστευα,ειχα οργη για τον συναισθηματικο εκβιασμο και τελικα  πουλημα που εφαγα,ασφυκτιουσα και ενιωθα αδικια για τους 18 μηνες που θα εχανα απο την ζωη μου κουβαλωντας  ποτε σκουπιδια,ποτε πυρομαχικα και τριβωντας σκουριασμενα ταψια στην μεση του πουθενα καπου στον Νεβρο ,οπως  ελεγε  ο κατσαριδας απο την ευβοια που κοιμοταν απο πανω μου

Σε καποια αδεια περασα απο το Rolling Under,νομιζω οτι ηταν στην Σωκρατους τοτε, ρωτωντας αν εχει βγει τιποτα καινουργιο .Που να ηξερα οτι αγοραζοντας το mellon collie θα γλιτωνα  οριακα τον ψυχιατρο

Το αλμπουμ  αυτο το οποιο θεωρω σημαδιακο για την ζωη μου κυκλοφορησε στις 24-10-1995 με παραγωγους τους alan moulder corgan και Flood.Το θεωρω σημαδιακο γιατι με εβγαλε απο ψυχολογικα αδιεξοδα με εκανε να εξωτερικευσω την οργη μου και τον μηδενισμο που με εξεφραζε εκεινη την εποχη με διαφορα τραγουδια(zero,Bullet with Butterfly Wings,Fuck You (An Ode to No One),με εκανε να αισθανθω αισιοδοξα(1979,Galapogos,)με εκανε να θυμηθω (By Starlight,Tonight, Tonight)με εκανε να κανω την αυτοκριτικη μου (to forgive,Where Boys Fear to Tread)με εκανε να αισθανθω  και παλι ανθρωπος με συναισθηματα(Porcelina of the Vast Oceans)

το album  γνωρισε αποθεωτικες κριτικες απο τον μουσικο τυπο και μονο στην αμερικη πουλησε 10 εκατομμυρια κοπιες, περιλαμβανει 28 τραγουδια το ενα καλυτερο απο το αλλο ,121,50 λεπτα αλλοτε κοφτης,  αλλοτε επιθετικης ,αλλοτε γλυκιας μουσικης .

η μαλακια ειναι οτι εχασα το album σε καποιο μαγαζι που επαιζα μουσικη και ακομα και να το ξαναγορασω δεν θα εχει την ιδια συναισθηματικη αξια με εκεινο

where boys fear to tread

thirty three

Speak to me in a language I can hear humour me before I have to go
Deep in thought I forgive everyone
As the cluttered streets greet me once again
I know I cant be late, suppers waiting on the table
Tomorrows just an excuse away
So I pull my collar up and face the cold, on my own

Advertisements

~ από kapetank στο 23/10/2008.

3 Σχόλια to “Mellon Collie and the Infinite Sadness (24/10/1995)”

  1. Χωρίς να θέλω να θίξω την -τεράστια!!!- ηλικία σου, εγώ έχω να πω ότι επίσης θυμάμαι πότε το πήρα: ήταν το 1996 (13 χρονών εγώ τότε) και μόλις έιχα πάρει στα χέρια μου το πρώτο μου ποπ+ροκ. Νομίζω πως ήταν ένα άρθρο του Πετρίδη που μ’έκανε να πάρω το MKATIS (από περιέργεια αρχικά).A, επίσης θυμάμαι ότι μαζί μ’αυτό πήρα και το The Bends των Radiohead. Εκείνη η μέρα μου άλλαξε τελείως τη ζωή μου. Δεν υπερβάλλω. Με εκείνα τα 2 άλμπουμ άρχισα να μπαίνω στο χώρο του alternative (και καλά) rock.

    Πολύ λυπάμαι που τό χασες……τεράστιος δίσκος, από κάθε άποψη

  2. ελα ρε ποια ηλικια 30something ειμαστε, οτι πρεπει για να κανω ροκ μπαντα.
    πολυ χαιρομαι που σου αλλαξαν την ζωη τα 2 αλμπουμ που αναφερεις,ξερεις οι radiohead απο εναν μετριο δισκο οπως το pablo honey εκαναν το ντου με το the bends και στο οκ computer μας αφησαν ολους ξερους
    για το οτι το εχασα φταιω εγω,dont drink n play

  3. Κι όμως…..το «drink n play» είναι ο πιο ευχάριστος και επιτυχημένος τρόπος να παίζεις! Άλλο τί συνέπειες έχεις μετά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: